การปล่อยก๊าซ Scope 1/2/3

การปล่อยก๊าซ Scope 1, 2 และ 3 คือสามหมวดหมู่ในกรอบงาน GHG Protocol ที่ใช้ในการจัดประเภทรอยเท้าแก่ส (greenhouse gas) ของบริษัท Scope 1 ครอบคลุมการปล่อยก๊าซโดยตรงจากแหล่งที่ดาต้าเซนเตอร์เป็นเจ้าของหรือควบคุม เช่น เครื่องปั่นไฟดีเซลสำรอง Scope 2 ครอบคลุมการปล่อยก๊าซทางอ้อมจากไฟฟ้า ความร้อน หรือความเย็นที่ซื้อมา และ Scope 3 ครอบคลุมการปล่อยก๊าซทางอ้อมอื่นๆทั้งหมดในห่วงโซ่มูลค่า รวมถึงคาร์บอนที่เกี่ยวข้องในวัสดุก่อสร้าง การผลิตเซิร์ฟเวอร์และ GPU และการเดินทางธุรกิจ สำหรับดาต้าเซนเตอร์ส่วนใหญ่ การใช้ไฟฟ้า Scope 2 เป็นส่วนแบ่งที่ใหญ่ที่สุดของรอยเท้า ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้ประกอบการติดตามสัญญาซื้อพลังงาน (PPA) และใบรับรอง (renewable energy certificate) เพื่อลดการปล่อยก๊าซ ในขณะที่ Scope 3 เป็นเรื่องที่วัดยากที่สุดและเป็นสิ่งที่ได้รับการตรวจสอบมากขึ้นเมื่อไฮเปอร์สเกลเลอร์เปิดเผยการปล่อยก๊าซจากห่วงโซ่อุปทานของการผลิตฮาร์ดแวร์ AI รายงานความยั่งยืนปัจจุบันมักจะแยกสามขอบเขตออกจากกัน เนื่องจากการรวมค่าไว้ด้วยกันสามารถบดบังตำแหน่งที่การลดขนาดจริงเกิดขึ้น